උපරිමාධිකරණ විනිසුරන්ගේ ධූර කාලය දික් කිරීම හෝ ව්යවස්ථාදායකයේ හෝ විධායකයේ බලාත්මක කාලය දික් කිරීම හෝ යනු බලය අත්තනෝමතික ලෙස භාවිතා කිරීමේ යතුරයි.
නඩු ගොඩගැසීම හා අධිකරණ ප්රමාදය වැලැක්වීම සඳහා අවශ්ය විනිසුරන් ඇතුලු අධිකරණ සම්පත් ප්රමාණය වැඩි කිරීම සඳහා අවශ්ය වියදම් කප්පාදු කිරීම IMF නිර්දේශවලට එකඟය. ධූර කාලය දික් කිරීම මුල් ව්යාධියට විසඳුමක් නොවේ.
ධනපති පාලන ක්රමයේ ධූරකාලය දික් කිරීම පිළිබඳ ප්රශ්නය පැන නංවන්නේ බලය අපයෝජනය සඳහා අවස්ථාව ලබා ගැනීම පිළිබඳ කාරනාවයි. එනම් බලසම්පන්න ව්යවස්ථාදායකයක, විධායකයක හෝ ඉහළම අධිකරණවලට පත් කළ විනිසුරුවරුන්ගේ ධූර කාලය හෝ දීර්ඝ කිරීම අනිවාර්ය ලෙසම මතු කරන්නේ බලය අත්තනෝමතික ලෙස යොදා ගනිමින් එය අපයෝජනය සඳහා අවකාශය සකස් කරගැනීම පිළිබඳ ප්රශ්නයයි. එනම් අධිපතිවාදය (authoritarianism) හා ප්රජාතන්ත්රවාදය පිළිබඳ ප්රශ්නයයි. පුලුල් ලෙස අර්ථ දක්වන ධනේශ්වර නීතියේ ආධිපත්යයට පවා අධිපතිවාදය තුළ ඉඩක් නැත. අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ ප්රශ්නය පැන නගින්නේ බලය අපයෝජනය සඳහා අවකාශය ලබා ගැනීම මගින් විධායකයේ පාලනයට පත්කළ හා හීලෑ කළ විනිසුරන් යටත් කරනු ලැබෙන නිසාවෙනි. එ නිසා හුදෙක් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ වගන්ති තුළින් නොව දේශපාලන අර්ථයෙන් මේ ප්රශ්නය දැකිය යුතුය. ආණ්ඩුවට ගැලවිය නොහැක්කේ මෙ මූලධර්මාත්මක විරෝධයෙනි.
ව්ශේෂයෙන්ම ව්යවස්ථාදායකයේ බල සම්පන්න ආණ්ඩුවක් රාජ්ය පාලනයේ මූලික ආයතන තුනෙන් කවරක හෝ ධූර කාලය දික් කර ගැනීමට දරන උත්සාහයක් බරපතල සැකයෙන් යුක්තව දැකගත යුතුව ඇත. මෙහිදී පහළ අධිකරණ වල විනිසුරන්ගේ දූර කාලය දික් කිරීම පිළිබඳව ඉදිරිපත් කර ඇති අධිකරණ ප්රමාදය වැලැක්වීම යන තර්කය ව්යාජයකි. ගැටලුව පැන නගින්නේ විශේෂයෙන් පත් කරන ලද විනිසුරන්ගේ ධූර කාලය දික් කිරීම යන කාරණාව තුළයි. උපරිමාධිකරණ තුළ විධායකයේ අවශ්යතාවයන් සඳහා අවකාශ සකස් කෙරෙනු ඇති අතර කාලය දීර්ඝ කිරීමෙන් බල සම්පන්න කෙරුණු විනිසුරන් එය වගවීමෙන් මුක්තවීමේ අවස්ථාවක් ලෙස යොදාගනු ඇත. ලංකාවේ ව්යවස්ථාව අනුව ව්යවස්ථා සංශෝධනවල හා නීති පනත් කෙටුම්පත් වල ව්යවස්තානුකූල බව අවසන් වශයෙන් තීරණය කරන්නේ ද ශ්රෝෂ්ඨාධිකරණයයි. මේ සියල්ල සිදුවන්නේ නීතියට හා යුක්තියට රටේ නාගරික හා පිටිසර දුප්පත් මහජනතාවට ඇති ප්රවේශය අතිශය සීමිතව පවතින සමාජ පද්ධතික් තුළය. අධිකරණ බල ධූරාවලිය හා පද්ධතිය තුළ පවා අධිකරණයට අපහාස කිරීමෙ නීති ඇතුලු දණ්ඩනීය නීති හරහා වැඩවසම් අවශේෂ ක්රියාත්මක වීම විධායකයේ අනුග්රහයට හා වාසියට පාත්රවේ.
හදිසි අවස්ථා නියෝග ක්රියාත්මක කරමින් අධිපතිවාදී බලතල දැනටමත් භාවිතා කරමින් මූල්ය අරමුදලේ නිර්දේශ හරහා කම්කරු පීඩිත මහ ජනතාව පොත්තටම සූරා කන ආණ්ඩුවකට තම ස්ථායීතාව පිළිබඳ ප්රශ්නයට මුහුනදීමට සිදුවන බව ආණ්ඩුව දනී. ආණ්ඩුව මේ තත්වයන් යටතේ සමාජ මාධ්ය වැට බැඳීම, ත්රස්ත නීති අලුත් කිරීම ඇතුලු විවිධ රූපයෙන් අවශ්ය සූදානම් කිරීම් සිදු කරමින් සිටී. විධායක ජනාධිපති ක්රමය අහෝසි කිරීමට පොරොන්දු දුන් තවත් ආණ්ඩුවක් ලෙස, තම මහජන ප්රසාදය කඩා වැටීමේ අනතුර මධ්යයේ, විධායකයේ බලය තව දුරටත් ශක්තිමත් කර ගැනීම සඳහා මේ කඩිනම් සූදානම් වීම් පොලිස් රාජ්යයක් සඳහා එහි ධවනයේ කොටසක් ලෙස කම්කරු හා පීඩිත මහජනතාව අවභෝධ කර ගත යුතුය. සමාජ සහන පිළිබඳ මහ ජනතාවට දුන් සියලු පොරොන්දු එකිනෙක බිඳ දමමින් සිටින ආණ්ඩුවේ ක්රියවන්හි සුජාතබව පිළිබඳ මහජනතාව කිසිදු විශ්වාසයක් තැබීමට සූදානම් නැත.
සංජය ජයසේකර
05/08/2026
No comments:
Post a Comment